ผมเชื่อว่า แต่ละคนย่อมมีสิ่งมีชีวิตที่ กลัว ยี้ อี๊ อึ๋ย อ๊าก โอ๊ย อิไตอิไต
อย่างน้อยๆ ก็ซักตัวรึสองตัวแน่นอน

สำหรับภาค 1 นี้ ผมขอยกให้เจ้านี่เลย...

 

"ตัวทาก"

เจ้าตัวที่มันมีเปลือกหอยอยู่บนตัวไม่ค่อยเท่าไหร่หรอกครับ
แต่ตัวที่มัน "ไม่มี" นี่สิ ผมหมายถึง ตัวทากตัวเปล่าๆ โล้นๆ เลี่ยนๆ เลยครับ

 
หลายคนคงจะเง็งว่ามันน่ากลัวตรงไหนฟะ ช้าก็ช้า อืดอาดยืดยาด บินก็ไม่ได้
แถมบางคนยังจะบอกว่ามันน่ารักน่าหยิกซะอีก (ถ้าให้หยิกนี่ผมไม่เอาด้วยล่ะ บรื๊อ)

ถ้าเช่นนั้น ลองนึกภาพและความรู้สึก เมื่อเจ้าตัวทากมันมาเกาะบนตัวของท่าน

ถ้ายังไม่พอ ลองนึกภาพเมื่อมันกำลังคลานกระดึ๊บๆ ซีเหม่โจไต๊ย์บนตัวของท่านอย่างช้าๆ

ถ้ายังไม่สะใจ ก็ลองนึกภาพเมื่อมัน "เละ" เป็นซากทากเหนียวๆ หนืดๆ
พร้อมด้วยเมือกและ "ของเ้สีย" สีขาวขุ่นที่กระจายออกมา (ผมเปล่าทะลึ่ง)

....โดยเฉพาะเมื่อมันอยู่บนร่างกายของท่าน

นี่แหล่ะครับ! ท่าไม้ตายของมันคือ ความเหนียวหนืดนุ่มหนับขอบชีสของมันนี่เอง
(พร้อมด้วยเมือก)

 

กรณีของผม มันมา "เละ" บนเท้าของผมครับ

ผมยังจำความทรงจำอันแสนจะโหดร้ายวันนั้นได้แจ่มชัด
(ถ้าขี้เกียจอ่านก็ข้ามไปดู Animation หรือ "สรุป" ด้านล่างได้)

ตอนนั้นผมยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ น่ารัก อายุ 9 ขวบ...

 

ผมกำลังอ่านการ์ตูนอยู่อย่างสนุกสนานอยู่ในบ้าน
ก็ได้ยินเสียงเรียกที่น้ำเสียงเร่งรีบเอามากๆ จากหน้าบ้าน

ผมจึงรีบวิ่งออกไปด้วยความเร่งรีบ... เร่งรีบขนาดไม่ทันใส่รองเท้า

เมื่อรับของจากหน้าบ้านเสร็จแล้ว ก็ลิงโลดวิ่งหมายกลับเข้าไปในบ้านตามประสาเด็กน้อยน่ารัก

และทันใดนั้นเอง มีเสียงสุดสยองดังขึ้น

"เผละ" (ถ้านึกเสียงเละๆ แหยะๆ ได้ จะถึงใจมาก)

พร้อมด้วยความรู้สึกเหนียวๆ แหยะๆ เปียกๆ บนฝ่าเท้าขวา...

ผมยกฝ่าเท้าข้างนั้นขึ้นมาดู แล้วก็เห็นทากตัวหนึ่งนอนตัวเละบนฝ่าเท้าของผม
เมือกเหนียวๆ หยืดๆ ราวกับชีสในพิซซ่าไหลออกมาจากตัวมันไม่หยุด พร้อมกับกลิ่นเหม็นหืน
มันเป็นความรู้สึกเหนียวๆ ที่แหยะสยองมากครับ แต่มันไม่จบแค่นั้น...

มันยังไม่ตาย! และมัน "ไต่" บนฝ่าเท้าของผมด้วยความพยายามอันสุดฤทธิ์
กรุณานึกภาพซากทากเละๆ ที่ทุกส่วนของมัน - แม้จะเละเป็นชิ้นไปแล้ว - พยายามกระดึ๊บ
ต่อไปข้างหน้า

คือ ผมก็นับถือในความพยายามของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดนะครับ
แต่ทำไมต้องบนเท้ากูด้วยยย

 

ถ้านึกภาพไม่ออก ผมมี Animation มาให้ดูครับ...
(โหลดไม่นานหรอก 400kb เองก๊าบ)

 EDIT: เฮ้ย เพิ่งรู้ว่าแอนิเมชั่นมันแบ็คกราวน์ค้าง ยังเห็นโหลดดิ้งอยู่เลย (จริงๆ มันเป็นสีขาว)
แถมยังไม่พอ กด REPLAY แล้วไม่ยอมเด้งไปหน้า PLAY แต่ดันเล่นอีกรอบซะงั้น
ขออภัยในความไม่สะดวกนะก๊าบบบ จะแก้ไขให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!

อย่างใน Animation นั่นแหล่ะครับ ผมใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะเอามันออกไปจากฝ่าเท้าได้

และหลังจากนั้นมา ผมก็ทั้งเกลียดทั้งกลัวหอยทากเข้าไส้ ชนิดที่ว่าเห็นแล้วอยากเหยียบแต่ก็ขาสั่นเลยทีเดียว (?)

เรียนเพื่อนๆ อย่าเอาหอยทากมาแกล้งกันนะเฟ้ยยยย

 

สรุป:

ท่าไม้ตายที่ควรระวัง: เ้หนียวหนืดสะ้ท้านฟ้า

ด้วยท่านี้ เมื่อโดนเข้าวินาทีแรกแล้ว ตัวท่านจะชาแข็งทื่อ เนื่องด้วยพิษความเหนียวหนืด
เย็นชื้นสุึดสยองของมัน และเมื่อปล่อยไว้สักครู่หนึ่งแล้ว มันจะ "ยึดติด"
กับอวัยวะส่วนนั้นของท่าน ทำให้เป็นการยากที่จะไล่มันออกไป ยังไม่พอ หากมันยังไม่ตาย
มันจะพยายามอย่างยิ่งในการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า เสริมความจั๊กกะเดียมปนความเหนียวหนืิด
เข้าไปอีก ทำให้ตัวของท่านติด Stun เคลื่อนที่ไปไหนไม่ได้ในที่สุด(ด้วยความสยิว)
งานนี้นับว่า Triple Kill เลยทีเดียว

การป้องกัน:

- สวมรองเท้าเมื่อออกจากบ้าน
- เดินด้วยความระมัดระวัง และอย่าลิงโลดจนเกินไป
(เคยเกิดกรณีลื่นล้มเพราะวิ่งเหยียบหอยทากมาแล้ว)
- พกถุงมือเอาไว้ดึงสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ออกจากจุดสำคัญ
(เช่น เมื่อมันเกาะบนเสื้อผ้า หรือบนคอมพิวเตอร์ของคุณ)


ไม่แน่ว่าระหว่างที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้
มันอาจกำลังไต่บนเก้าอี้ และมุ่งหน้ามายังขาของท่านแล้วก็ได้!

ขอให้ทุกท่านโชคดี ไร้หอยทากกล้ำกรายครับ

 

ภาค 2 จะตามมาในไม่ช้า...
(ทายซิ ว่าภาค 2 จะเป็นตัวอะไร อุเหออุเหอฮิหุฮิหุ)

EDIT: สงสัยคงจะเป็น "ตามมาในเดือนหน้าๆ" แทนที่จะเป็น "ในไม่ช้า" เสียแล้วครับพี่น้อง
เรียนหนักเหลือแสน...

To be continued...

 

ปล.  ขอบคุณท่าน korstudioXD มากๆ ที่สละเวลาช่วยใส่เสียงให้ในเวลาที่จำกัดเด้อ
ปลล. Animation นี้เอาไปโชว์ในงานจบการศึกษาของพี่ม.6 ของโรงเรียนผมด้วยครับ
ยี้กันทั้งงานเลย เหอๆ (กินเวลาทำแอนิเมฯไป 5 ชั่วโมง นานโคตรๆ แถมเฟลอีกตะหาก
เพราะไม่เกี่ยวอะไรกับงานจบการศึกษาเลย ฮ่าๆๆ)
ปลลล. พิมพ์ไปพิมพ์มารู้สึกหวิวๆ ที่ฝ่าเท้าขวาตะหงิดๆ...บรื๊อ...

edit @ 20 Mar 2009 02:52:29 by obsiCO

edit @ 8 Apr 2009 16:52:22 by obsiCO